Οι ξένες γλώσσες σήμερα αποτελούν επένδυση για το μέλλον των παιδιών. Όλοι γνωρίζουμε ότι η επάρκεια μας τουλάχιστον ξένης γλώσσας αποτελεί απαραίτητο εφόδιο για τη ζωή, αλλά και για την επαγγελματική αποκατάσταση. Στην εποχή μας είναι προϋπόθεση εξέλιξης και επιτυχίας. 

Πολλοί γονείς όμως βρίσκονται σε δίλημμα: ποια είναι η καλύτερη μέθοδος για το παιδί μου; ΙΔΙΑΙΤΕΡΟ Ή ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΟ ΞΕΝΩΝ ΓΛΩΣΣΩΝ;

Γνωρίζοντας το καθημερινά επιβαρημένο πρόγραμμα κάθε οικογένειας και την κούραση των γονέων, είναι κατανοητό γιατί το ιδιαίτερο είναι μια επιλογή. Οι γονείς εξυπηρετούνται με τον δάσκαλο που έρχεται στο σπίτι, διότι δεν έχουν την έγνοια του «πήγαινε κι έλα» και πολλές φορές πιστεύουν πως δεν έχουν και την έγνοια της παρακολούθησης του παιδιού.

Ο γονιός λέει «…φτάνει που έχω να παρακολουθώ το παιδί σε τόσα μαθήματα στο σχολείο του, ας μην έχω να επιβλέπω και τα αγγλικά από πάνω…». Κι έτσι αναθέτει στο δάσκαλο που έρχεται στο σπίτι όλη αυτή τη φροντίδα.

Επιπλέον, σήμερα μπορεί να βρει έναν δάσκαλο με σχετικά χαμηλό κόστος, έναν φοιτητή, έναν νέο απόφοιτο σχολής που ψάχνει δουλειά ή κάποιον δάσκαλο που θέλει να συμπληρώσει το εισόδημά του.

Η πιστοποίηση ότι κάποιος κατέχει τη γλώσσα δεν τον κάνει δάσκαλο, ούτε ικανό να τη διδάξει. Ο δάσκαλος του ιδιαίτερου ακολουθεί τη σειρά μαθημάτων ενός κεντρικού βιβλίου που χρησιμοποιεί στο μάθημα. Αυτό φαίνεται εύκολο αλλά δυστυχώς δεν είναι αρκετό. Δεν αποτελεί σχεδιασμό μαθησιακού πλάνου!

Επίσημη απάντηση στα διλήμματα σας δίνει η ψυχολόγος – Ερευνήτρια κα Αγνή Μαριακάκη

• Η αξία της ομάδας συμμαθητών

• Είναι πολύ σημαντικό να δώσουμε την κατάλληλη σημασία στην ομάδα των συμμαθητών, μαζί με τους οποίους μαθαίνει την ξένη γλώσσα το παιδί.

• Μέσα στην τάξη θα επιταχύνει την προσπάθειά του, γιατί η τάξη έχει ένα συνολικό δικό της ρυθμό στον οποίο θα προσαρμοστεί. Έχει μπροστά του τον καλύτερο μαθητή, αυτόν που τα καταφέρνει λίγο καλύτερα στα προφορικά, ή λίγο καλύτερα στην έκθεση, και πυροδοτείται η φιλοδοξία και η άμιλλα.

• Μέσα στην τάξη το παιδί δεν θα βαρεθεί, γιατί έχει τους φίλους του, μαθαίνει μαζί με την παρέα του.

• Μέσα στην τάξη το παιδί εκτίθεται σε διάφορα μαθησιακά στυλ, μέσω των συμμαθητών του. Μαθαίνει λοιπόν με πολλαπλούς τρόπους, ακούγοντας τους συμμαθητές του, μελετώντας μαζί τους, κάνοντας εργασίες μαζί τους.

• Μέσα στην τάξη θα δει το σωστό να επιβραβεύεται και το λάθος να διορθώνεται πολλές φορές, επαναληπτικά, στους συμμαθητές του, και δεν γίνεται λοιπόν να μην μάθει και να μην προχωρήσει.

• Οι κοινωνικές δεξιότητες

Το σχολείο δεν είναι απλά μάθηση και εκπαίδευση στην γνώση. Είναι μάθηση και εκπαίδευση στην ίδια τη ζωή. Στο κοινωνικό περιβάλλον του σχολείου γλώσσας, το παιδί εκτίθεται στις ανθρώπινες σχέσεις και σε όλα τους τα στάδια. Μαθαίνει να συμμετέχει, να διακρίνεται, να διεκδικεί, να κάνει υπομονή, να ανέχεται, να διαπληκτίζεται και να συγχωρεί, να διαφωνεί και να τα ξαναβρίσκει, να εντάσσεται σε ένα σύνολο. Όλες αυτές είναι δεξιότητες για τη ζωή εξίσου ή και πιο σημαντικές από τα διπλώματα.

Είναι τα χαρακτηριστικά που αύριο θα βοηθήσουν το παιδί να επιβιώσει στο επάγγελμά του, στη δική του οικογένεια, με τους συνεργάτες, τους προϊσταμένους του. Το σχολείο είναι ο ιδανικός χώρος όπου μαθαίνει όλα αυτά τα μαθήματα με ασφάλεια. 

Το ιδιαίτερο το απομονώνει, το «αποστειρώνει» από όλη αυτή τη μάθηση ζωής και το κάνει να μην προσαρμόζεται εύκολα στις συνθήκες που συνεχώς αλλάζουν.

Ειδικά, όταν οι γονείς αξιολογούν ένα σχολείο γλώσσας, πέρα από τις αίθουσες, το κτίριο, την τάξη, την προσβασιμότητα στο σπίτι, πρέπει να αξιολογούν τον επαγγελματισμό και την πείρα του διευθύνοντα, το πάθος και το ενδιαφέρον για το παιδί.

Κι ακόμα, τα εμπνευσμένα σχολεία γλωσσών, εκτός από την ξένη γλώσσα, μαθαίνουν τα παιδιά να σκέφτονται, να συγκεντρώνονται, να ιεραρχούν να συνθέτουν να συνεργάζονται. Να κατανοούν τους άλλους, να κάνουν φιλίες, να συναγωνίζονται.

Αν σε όλη μας τη ζωή έχουμε 100% ικανότητα για μάθηση, τον πρώτο χρόνο εξαντλούμε το 50%, μέχρι τα 8 μας χρόνια το άλλο 30% και μένει ένα 20% για την υπόλοιπη ζωή μας. Δεν είναι λοιπόν, παράλογο να πούμε ότι ένα παιδί μπορεί να μάθει μέχρι και 5 γλώσσες στα πρώτα χρόνια της ζωής του, αφού η ικανότητά του για μάθηση μπορεί να συγκριθεί με την ικανότητα ενός σφουγγαριού να απορροφά νερό.

Τα παιδιά ξεκινούν να μαθαίνουν τα Αγγλικά όπως μαθαίνουν τη μητρική τους γλώσσα, δηλαδή μαθαίνουν πρώτα να ξεχωρίζουν και να αντιλαμβάνονται τους ήχους της γλώσσας και στη συνέ­χεια να μιλούν.

Μαθαίνουν ευχάριστα και ξεκούραστα χωρίς πίεση ή μελέτη στο σπίτι.

Καθώς δεν ασχολούνται με την ανάγνω­ση ή τη γραφή ακόμα, έχουν την ευκαιρία να αναπτύξουν πολύ τον προφορικό λόγο. Η χρονιά αυτή αποτελεί μια μοναδική και αξέχαστη εμπειρία για το παιδί. Θα το κάνει να αγαπήσει την Αγγλι­κή γλώσσα και θα έχει θετική επίδραση στις μετέπειτα σπουδές του.

Τα παιδιά που έχουν παρακο­λουθήσει Νηπιακά τμήματα πριν ξεκινήσουν την Junior A’ (Α’ Προκαταρκτική) έχουν με­γάλη εμπειρία της γλώσσας, προσαρμόζονται γρήγορα και εύκολα στις απαιτήσεις της επόμενης τάξης και γίνονται άριστοι μαθητές.

Κάθε χρόνο οι μαθητές των Νηπιακών τμημάτων εντυπω­σιάζουν τους γονείς τους με την ικανότητά τους να μιλούν την Αγγλική γλώσσα με υπέροχη προφορά μετά από λίγους μόνο μήνες μάθημα.

Προτείνουμε οι μαθητές να έχουν την πρώτη τους επαφή με την αγγλική γλώσσα στην νηπιακή ηλικία ή στην Α’ δημοτικού.

Σε καμία περίπτωση δεν υπάρχει αρνητικός αντίκτυπος στην εκμάθηση μίας ή περισσότερων γλωσσών σε μικρή ηλικία. Ίσα ίσα, διευρύνεται η προσωπικότητα του παιδιού, εδραιώνεται η μοναδικότητά του μέσα από τη γνώση της πολυ-πολιτισμικότητας και μαθαίνει να σκέφτεται σε όλες τις γλώσσες με τον πιο φυσικό τρόπο, ακριβώς όπως κάνει και με τη μητρική του γλώσσα.

Στη συχνή ερώτηση των γονέων μήπως το παιδί κουραστεί από την πολυπλοκότητα της γνώσης και νιώσει αρνητικά συναισθήματα στο μέλλον για το σχολείο ξένων γλωσσών, παιδοψυχολόγοι και ερευνητές καθηγητές είναι κατηγορηματικοί: το παιδί πρέπει να μάθει τη γλώσσα ευχάριστα χωρίς πίεση και χωρίς την συστηματική απότομη μελέτη, που "βίαια" το αναγκάζει ένα σχολικό πρόγραμμα να εισαχθεί σε μεγαλύτερες ηλικίες, έχοντας πλέον ο μαθητής γνώση της ευθύνης.

Πριν από κάποια χρόνια, η απόκτηση του πτυχίου Lower ήταν αρκετή στην αγορά εργασίας. Αυτό που κάνει όμως τη διαφορά σε ένα βιογραφικό είναι το πτυχίο Advanced ή Proficiency.

Το πτυχίο Lower (Β2) πιστοποιεί την καλή γνώση της Αγγλικής, ενώ το Advanced (Γ1) την πολύ καλή και το Proficiency (Γ2) την άριστη γνώση της Αγγλικής. Όπως είναι εύκολα αντιληπτό, ένας εργοδότης όταν έχει επιλογή, θα προτιμήσει να προσλάβει τον εργαζόμενο με τα καλύτερα προσόντα. Η διαφορά στη αξία των πτυχίων αναγνωρίζεται και από το Ελληνικό Δημόσιο, όπου στο ΑΣΕΠ, το Lower πριμοδοτείτε με 30 μόρια ενώ το Advanced με 50 μόρια και το Proficiency με 70 μόρια.

Το πτυχίο Advanced και Proficiency είναι ένα πολύ ισχυρό εφόδιο, πολύ ανώτερο του Lower, σε κάθε επίπεδο. Λόγω των απαιτήσεων που έχει η απόκτησή του σε χρόνο, θα μπορούσε να σκεφτεί κανείς πως θα το αποκτήσει εάν και όταν το χρειαστεί. Σαν σκέψη έχει μια πρώτη λογική, δεν το αρνούμαστε αυτό.

Θυμηθείτε όμως πως τα Αγγλικά είναι μια ξένη για μας γλώσσα. Δεν είναι η μητρική μας και ως τέτοια, όταν δεν την διδασκόμαστε, την ξεχνάμε. Η μετάβαση σε ένα νέο και απαιτητικό επίπεδο όπως είναι τα Advanced και Proficiency στηρίζεται σε συγκεκριμένο σύστημα και στάδια προόδου, η κάθε νέα γνώση στηρίζεται στην αφομοίωση της προηγούμενης. Αν λοιπόν κάποιος σταματήσει για ένα διάστημα, είναι φυσικό πως ένα μέρος της γνώσης θα χαθεί. Η γραμματική, το λεξιλόγιο, η ομιλία, οι ιδιωματισμοί, που με κόπο και έξοδα έγιναν κτήμα. Δεν είναι λίγες οι φορές που σπουδαστές που άφησαν ένα ανώτερο σε αξία πτυχίο για αργότερα, δυσκολεύθηκαν υπέρμετρα, πολύ περισσότερο από ότι όταν η εκπαίδευση στο προηγούμενο επίπεδο ήταν πρόσφατη.

Δεν λέμε πως είναι αδύνατον να αποκτηθεί το Proficiency αργότερα! Αυτό που λέμε είναι πως έστω και εάν φαντάζει δύσκολο να γίνει σε συνέχεια αμέσως μετά το Lower, αυτή η περίοδος είναι τελικά η πιο ήπια από πλευράς υποχρεώσεων, προσωπικών, οικογενειακών, κοινωνικών και επαγγελματικών και άρα τελικά είναι και ευκολότερο και οικονομικότερο.

Επειδή παρατηρούμε ότι αρκετοί μαθητές σχετικά με την εκμάθηση ξένης γλώσσας, δεν χρησιμοποιούν σωστή μέθοδο διαβάσματος και το αποτέλεσμα δεν είναι το προσδοκώμενο, προτείνουμε τα παρακάτω ώστε να έχουμε το μέγιστο δυνατό της αφομοίωσης.

1ον  Διαβάζω στο σπίτι τη θεωρία της γραμματικής με τα παραδείγματα

2ον  Λύνω τις ασκήσεις της γραμματικής

3ον  Διαβάζω το λεξιλόγιο για ορθογραφία

4ον  Αντιγράφω όλες ή όσες λέξεις με δυσκολεύουν (2, 3 φορές ή και παραπάνω μέχρι να δω πότε θα τις θυμάμαι. Το ίδιο μπορώ να κάνω και στη θεωρία γραμματικής με τα παραδείγματα)

5ον Πάντα το Σαββατοκύριακο κάνω επανάληψη την ύλη των δυο προηγούμενων μαθημάτων και ξεκινάω να διαβάζω για το 1ομάθημα της εβδομάδας.

6ον  Εφόσον έχω διαβάσει το 1ο μάθημα της εβδομάδας από το Σαββατοκύριακο, πριν το μάθημα κάνω πάντα επανάληψη την ορθογραφία και τη θεωρία της γραμματικής.

Συμβουλή 1η: Είναι μέγα λάθος κάποιοι μαθητές να διαβάζουν πάντα λίγο πριν το μάθημα και βιαστικά.

Συμβουλή 2η : Οι μαθητές σταδιακά πρέπει να καταφέρουν να διαβάζουν εντελώς μόνοι τους και οι γονείς να κάνουν μόνο έλεγχο διαβάσματος. Οτιδήποτε δεν έχουν καταλάβει, να μην ντρέπονται να ρωτούν την καθηγήτριά ή τον καθηγητή τους.